Migration in (out of) Context – My Story

In Search of a Normal Life: Personal Story of a Macedonian Migrant Woman

My name is Anastasija, I am 26 years old and I come from Skopje, Macedonia.
After I graduated, I spent 7 months doing a translation internship in Skopje. However, there was no possibility for employment afterwards. I tried to find a job for a few months, but to no avail.

That is when I found out about the EVS program (European Voluntary Service). It is a program that provides a multitude of volunteering opportunities for young people to become active and improve their society and skills by volunteering in another country. I read many volunteering stories of youngsters who volunteered through this program and gained invaluable experience, so I was inspired to apply. I got accepted into a 1-year volunteering project at an organization in France. My tasks comprised helping children and youth who have a high school dropout, so I was mostly helping them with writing homework, school activities etc.

In addition to finding this volunteering opportunity as a great way of giving back to society, this was an exciting opportunity for me to go somewhere and meet people from other cultures, as well as learn French. As most volunteers were coming from diverse countries, I had the opportunity to meet and befriend young people from Armenia, Cyprus, Germany etc. This is how I got to learnt that there are many common things shared between Macedonians and people from different countries, the most interesting thing was maybe learning that sarma (grape leaves rolled around a filling of minced meat and rice) was a common dish in Armenia, as well! Aside from these migrant young people, I met many African migrants also. It was interesting to learn about their cultural practices, such as the wonderful kizomba dance.

In comparison to Skopje, the community I was placed in was a small-scale one, so I got to experience a real sense of community life, I even got involved in organizing local festivities with the locals so as to strengthen the community lifestyle. It was however not easy initially to get around in a completely new society, but since I learnt the language quite quickly, I was well-integrated and accepted by the locals.

The ngo where I was volunteering even offered me a job after the end of my volunteering, to continue doing the same and helping youngsters. But obtaining the work-related documents (work visa and similar) was a very difficult process. Even though everything was in accordance with the official procedures, I had to wait for 7 months to obtain the required documents. I constantly lived in fear, as I didn’t have the documents – this is how I experienced something similar to what refugees and migrants experience when they are “paperless”. In the end, I did get the work permit and was overjoyed.

When the project ended, I went back to Macedonia, but re-integration was not so easy at first. Having acquired experience in the youth ngo sector abroad, I knew I wanted to continue working in the ngo sector in Macedonia as well. After 3 months, I started working at a local youth ngo and honestly, I am happy to have found a fulfilling job in Macedonia, as well.

Many refugees and migrants have transited through Macedonia in recent years fleeing wars, conflict and searching for a normal life. I think all people who leave their countries to migrate are doing so because of a search for a safer and fulfilling life, life with dignity. Macedonians are not an exception. People who migrate from one EU country to another EU country are not an exception either, to cite one example, Spanish people who migrate to Sweden – they are also migrants. I believe Macedonians have shown solidarity with refugees who were going through Macedonia and I believe we can do even more. In Macedonia, we have had many instances with Macedonians being uprooted from their homes, during the Skopje earthquake, the recent Skopje floods, and of course, the many cases of young Macedonians especially leaving their homes in search of job security…We can and should certainly find the empathy within us to relate to the harsh experience refugees and migrants are going though.

This project was implemented by Legis with the support of the Capacity development for Selected actors working with asylum seekers in Serbia and Macedonia. The Capacity development for Selected actors working with asylum seekers in Serbia and Macedonia was established by the German Federal Ministry for Economic Cooperation and Development (BMZ) and is managed by the Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ) GmbH.

The content of this publication does not necessarily reflect the views of the Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammmenarbeit (GIZ) GMBH.

Во потрага по нормален живот: личната приказна на Македонка мигрантка

Се викам Анастасија. Имам 26 години и сум од Скопје, Македонија.
Откако дипломирав, бев практикантка 7 месеци во Скопје. Меѓутоа, немаше можност за вработување подоцна. Се обидував да најдам работа  неколку месеци, но безуспешно.

Тогаш дознав за ЕВС програмата (европска волонтерска служба). Ова е програма која обезбедува мноштво волонтерски можности за младите да станат активни и да го подобрат нивното општество и вештини преку волонтирање во друга земја. Прочитав многу волонтерски приказни од млади кои волонтирале преку оваа програма и се стекнале со многу вредно искуство, па бев инспирирана да се пријавам. Ме примија во едно-годишен проект во организација во Франција. Моите задачи се состоеја од пружање помош на деца и младинци кои имаат висока стапка на испишување од училиште, па претежно им помагав со пишување на домашната работа, училишните активности итн.

Оваа волонтерска можност беше одличен начин да се придонесе кон општеството, но исто така, и возбудлива можност за да одам некаде и да сретнам луѓе од други култури, како и да научам француски. Поради тоа што повеќето волонтери доаѓаа од разни земји, имав можност да се запознаам и спријателам со млади од Ерменија, Кипар, Германија итн. На овој начин научив дека има многу заеднични работи помеѓу луѓето од Македонија и луѓето од другите земји, најинтересно можеби беше кога дознав дека сармата е често јадење во Ерменија исто така! Покрај овие млади мигранти, сретнав и многу мигранти од Африка. Интересно беше да се научат нивните културни практики, како прекрасниот танц кизомба.

Во споредба со Скопје, заедницата каде бев сместена беше малечка, па искусив вистински живот во заедница, дури и се вклучив во организирање локални прослави со локалното население за да се зајакне животот во заедницата. Отпрвин не беше лесно сепак да се снајдеш во потполно ново општество, но поради тоа што го научив јазикот прилично брзо, добро се интегрирав и бев добро прифатена од локалното население.

Невладината во којашто волонтирав дури и ми понуди работа откако завршив мојот волонтерски ангажман, да продолжам да го правам истото и да им помагам на младите. Но добивањето на работните документи (работна виза и слично) беше многу тежок процес. Иако се беше во согласност со официјалните процедури, морав да чекам 7 месеци да ги добијам потребните документи. Постојано живеев во страв, бидејќи немав документи – на овој начин искусив нешто слично на она коешто бегалците и мигрантите го искусуваат кога тие се “недокументирани”. На крај, ја добив работната дозвола и бев пресреќна.

Кога заврши проектот, се вратив во Македонија, но ре-интеграцијата не беше толку лесна првично. Имајќи стекнато искуство во невладиниот сектор во странство, знаев дека сакам да продолжам да работам во невладиниот сектор и во Македонија. По 3 месеци, почнав да работам во локална младинска организација и искрено, среќна сум што си најдов работа која ме исполнува во Македонија, исто така.

Многу бегалци и мигранти транзитираа низ Македонија во изминатите години, бегајќи од војни, конфликти и во потрага по нормален живот. Мислам дека сите луѓе кои ги напуштаат своите земји го прават ова бидејќи бараат беззбеден живот, живот кој ќе ги исполнува, достоинствен живот. Македонците не се исклучок. Луѓето кои мигрираат од една земја-членка во ЕУ во друга земја-членка во ЕУ исто така не се исклучок, на пример, Шпанци кои мигрираат во Шведска – и тие се мигранти. Мислам дека Македонците покажаа солидарност со бегалците кои поминуваа низ Македонија и мислам дека можеме да направиме уште повеќе. Во Македонија имавме многу случаи кога Македонците биле “откорнати” од своите домови, при земјотресот во Скопје, при неодамнешните поплави во Скопје и секакао, многуте случаи при коишто особено млади Македонци ги напуштаат своите домови во потрага по безбедна работа...Можеме и секако треба да најдеме емпатија во нас да се идентификуваме со тешкото искуство низ кое поминуваат бегалците и мигрантите.

Проектот е имплементиран од НВО ЛЕГИС со поддршка на проектот „Развој на капацитети на одбрани чинители кои работат со баратели на азил во Србија и Македонија”. Проектот „Развој на капацитети на одбрани чинители кои работат со баратели на азил во Србија и Македонија “ е воспоставен од German Federal Ministry for Economic Cooperation and Development (BMZ), а управуван од Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ) GmbH.

Ставовите изразени во оваа статија  не нужно се совпаѓаат со ставовите на Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammmenarbeit (GIZ) GMBH.