Migration in (out of) Context – My Story

Strength of an Afghani woman refugee

My name is Maryam and I’m from Afghanistan. Life for many women in Afghanistan is difficult because of cultural and social norms, which is why I left. At the age of 15, my parents married me off to a man who was 37. I didn’t love him, but my parents said: “My daughter, he is rich, he will take care of you. You have to marry him.” I had no choice or any say in it.

However, he didn’t take care of me. He was certainly rich and I was “taken care of” in the sense that I had food and a roof over my head, but he was physically abusive to me. I was only 15 at that point. After some time, I met another man in whom I fell in love and ran away with him. My family cut me off, and so did my community. I haven’t spoken to them for years now. I was afraid of my ex-husband and I had nobody to turn to – so my partner and I decided to leave Afghanistan hoping to find a place where we are accepted.

I have two babies from my second partner, one was born in a camp in Greece and the other one was born in a camp in Serbia. Life with my second partner has turned into hell unfortunately. Whether it was the frustration of constantly living in camps for years, or the general hardship of life as refugees, he also started physically abusing me. I don’t have education and he is not supportive of me getting any. Without education, I cannot get a job. Without a job, I cannot leave him as I am financially dependent on him.

Initially, we wanted to go to Germany, because I know that our human rights are guaranteed there. But the borders are closed. So here I am, back to Macedonia and planning to go back to Greece. Even though the conditions here are challenging sometimes, the Macedonians that I met have treated me very kindly. Tabanovce is a peaceful and calming place, but I intend to go back to Greece and seek asylum there, because it is an EU country and we will be better protected there. I ran away to find a safe place where I will be accepted. My life has been very difficult on so many levels, but my daughters are what keeps me going…I am grateful for them as a gift in my life. I want to give them the life I never had, I want to provide them with education. I want them to have a normal childhood. They are what gives me the strength to continue.

This project was implemented by Legis with the support of the Capacity development for Selected actors working with asylum seekers in Serbia and Macedonia. The Capacity development for Selected actors working with asylum seekers in Serbia and Macedonia was established by the German Federal Ministry for Economic Cooperation and Development (BMZ) and is managed by the Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ) GmbH.

The content of this publication does not necessarily reflect the views of the Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammmenarbeit (GIZ) GMBH.

Силата на една бегалка од Авганистан

Се викам Маријам и доаѓам од Авганистан. Животот во Авганистан е тежок за многу жени поради културолошките и општествените норми, токму поради тоа и си заминав. Кога имав 15 години, моите родители ме омажија за човек којшто имаше 37 години. Не го сакав, но родителите ми рекоа: ,,Ќерко, богат е, ќе се грижи за тебе. Мораш да се омажиш за него.” Немав никаков избор во тоа.

Но тој не се грижеше за мене. Секако, беше богат и “бев згрижена” во смисол дека имав храна и кров над глава, но тој беше насилен кон мене. Тогаш имав само 15 години. По некое време, сртетнав друг човек во којшто се заљубив и побегнав со него. Моето семејство прекина контакт со мене, како и мојата заедница. Веќе со години не зборуваме со нив. Се плашев од поранешниот сопруг и немав на кого да се потпрам – па така, мојот партнер и јас решивме да си одиме од Авганистан и да најдеме место каде ќе бидеме прифатени.

Имам две бебиња со мојот втор партнер, едното се роди во камп во Грција, а другото се  роди во камп во Србија. За жал, животот со мојот втор партнер стана пеколен. Дали поради фрустрацијата од постојано живеење во кампови или општо, тешкиот живот како бегалци, и тој стана насилен кон мене. Немам образование и тој не ме поддржува да се стекнам со образование. Без образование, не можам да најдам работа. Без работа, не можам да го напуштам, поради тоа што финансиски зависам од него.

Првично, сакавме да одиме во Германија., затоа што знам дека нашите човекови права се загарантирани таму. Но границите се затворени. Па еве ме, назад во Македонија и планирам да се вратам во Грција. И покрај тоа што условите овде се тешки понекогаш, Македонците коишто ги сретнав беа многу љубезни со мене. Табановце е мирно место, ме смирува, но планирам да се вратам во Грција и да барам азил таму, поради тоа што е ЕУ земја и ќе имам поголема заштита таму. Побегнав за да најдам безбедно место каде што ќе бидам прифатена. Мојот живот е тежок од разни аспекти, но ќерките се она поради кое не се откажувам...Благодарна сум што ги имам, тие се дар во мојот живот. Сакам да им го пружам животот којшто јас никогаш не го имав, сакам да им обезбедам образование. Сакам да имаат нормално детство. Тие се она коешто ми дава сила да продолжам.


Проектот е имплементиран од НВО ЛЕГИС со поддршка на проектот „Развој на капацитети на одбрани чинители кои работат со баратели на азил во Србија и Македонија”. Проектот „Развој на капацитети на одбрани чинители кои работат со баратели на азил во Србија и Македонија “ е воспоставен од German Federal Ministry for Economic Cooperation and Development (BMZ), а управуван од Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammenarbeit (GIZ) GmbH.

Ставовите изразени во оваа статија  не нужно се совпаѓаат со ставовите на Deutsche Gesellschaft für Internationale Zusammmenarbeit (GIZ) GMBH.